DSM IV
Venjan er að styðjast við handbók Ameríska geðlæknafélagsins þegar sjúkdómurinn áfengissýki eða önnur vímuefnafíkn er greind. Stór hópur sérfróðar lækna kom að gerð þeirra viðmiðunareinkenna sem er að finna í fjórðu útgáfunni (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition: DSM VI) frá 1994.
Þessar viðmiðanir eru fyrir áfengissýki:
Áfengissýki má greina hjá einstaklingi í óeðlilegri áfengisneyslu sem veldur honum verulegri óstarfhæfni og vanlíðan og jákvæðum svörum við þremur eða fleiri af eftirtöldum viðmiðunaratriðum.
- Aukið þol sem einkennist annað hvort af :
- Þörf fyrir að drekka verulega aukið magn af áfengi til að verða ölvaður eða fá fram þau áhrif sem óskað er.
- Áberandi minni áhrif fást þegar sama áfengismagn er notað hverju sinni.
- Fráhvarf eftir langa og mikla drykkju sem lýsir sér annað hvort með:
- Tveimur eða fleiri eftirtalinna einkenna: skjálfta, svefnleysi, kvíða,óróleika, ofskynjunum, krampa eða ofstarfsemi sjálfráða taugakerfisins, t.d. svita eða hröðum hjartslætti.
- Áfengi eða róandi lyf eru notað til að laga eða forðast áfengisfráhvarf.
- Oft er drukkið meira áfengi eða setið lengur að drykkju en ætlað var í fyrstu.
- Viðvarandi löngun eða misheppnaðar tilraunir til að draga úr eða hætta neyslu áfengis.
- Miklum tíma er eytt í að verða sér út um áfengi, nota áfengieða jafna sig eftir áfengisneyslu.
- Fjölskylda eða vinna er vanrækt vegna áfengisdrykkju eða hætt er við eða dregið úr ýmsum heilbrigðum venjum eða tómstundum.
- Áfengisneyslu er haldi áfram þó að viðkomandi geri sér grein fyrir að hún veldur viðvarandi eða endurteknum líkamlegum eða andlegum veikindum.
Nægilegt er að til staðar séu 3 af þessum viðmiðunaratriðum og áfengissýkin getur þá verið með eða án líkamlegrar vandbindingar. Líkamleg vanabinding er greind með því að til staðar eru viðmiðunaratriði 1 eða 2 eða þau bæði.