Um 12 % Íslendinga sem fæddir eru 1940-1950 hefur komið á Sjúkrahúsið Vog

Íslendingar sem fæddir eru 1940-1950 drukku miklu meira áfengi en foreldrar þeirra, einkum karlmennirnir. Þeir höfðu engin tækifæri til að nota ólögleg vímuefni því þau voru ekki komin til landsins. Áfengið varð því þeirra eina vímuefni. Þeir urðu röskir skemmtanadrykkjumenn og sóttu öldurhúsin stíft um helgar og  orð fór af þeirra fylliríum í Skandinavíu og í sólarströndum. Þeir voru búnir að auka áfengisneyslu landsmanna um heilan lítra af hreinum vínanda á mann fyrir tvítugt. Þegar þeir komust á þing og til valda brutu þeir niður bindindisstefnuna og  léttu hömlum á dreifingu, sölu og neyslu áfengis.

Margt af þessum lýðveldisbörnum leituðu sér áfengismeðferðar um 30 ára aldurinn og  sækja nú síðustu árin með vaxandi þunga á Sjúkrahúsið  Vog vegna dagdrykkju. Aðal æskublóminn er nú af þessu fólki farin og áfengi miklu hættulegra en áður. Það er því í mikilli hættu að hljóta af drykkjunni tauga- og heilaskaða og fylgikvilla í lifur og bris. Drykkja þeirra sem áður olli slysum og aukinni þörf fyrir löggæslu veldur nú vaxandi kostnaði fyrir heilbrigðisstofnanir.

Það er því forvitnilegt að skoða gagnagrunnin á Vogi sjá hversu margt af þessu fólki hefur þurft að leita sér áfengis- og vímuefnameðferðar á Sjúkrahúsið Vog. Um leið sést líka hversu áfengið eitt og sér kemur mörgum í meðferð.

Í ljós kemur að 14 % af körlunum sem á lífi eru og fæddir frá 1940-1950, hefur komið á Vog og 6 % af konunum. Sumir eru látnir og  jafnvel úr áfengissýki en þeir eru auðvitað ekki taldir hér með. Það er því von að spurt sé við hverju megum við búast þegar kannabis- og amfetamínkynslóðirnar eru komnar á sama aldur.

ÞT