Erfitt verður fyrir Akureyringa að sækja lokaða göngudeild

Akureyringar og annað fólk utan að landi þarf að hafa meira fyrir því að komast á Vog en fólkið á Reykjavíkursvæðinu. Það er tímafrekara, óþægilegar og dýrara. Menn mega því vera vissir um að þetta fólk hefur áður reynt að nota úrlausnir sem heilbrigðisstarfsmenn í heimabyggð hafa upp á að bjóða. Norðlendingar eru ekki að koma á Vog að óþörfu.

Oft þegar talið berst að Sjúkrahúsinu Vogi og starfseminni þar kveða menn upp um þá skoðun sína að fækka megi þar innlögnum eða heimsóknum og vísa fólki á göngudeildir. Þó að þessi skoðun hafi verið lífseig meðal embættismanna og ráðamanna byggir hún á ókunnugleika. Og í eyrum utanbæjarmanna hljómar þetta fáránlega því aðeins ein göngudeild er úti á landi.

Mörg dæmi er hægt að taka til að skýra þetta mál betur. Hægt er að vísa til þess að sjúklingahópurinn á Vogi hefur breyst mikið og nýlega var upplýst um fjölda þeirra sem eru 50 ára og eldri og koma á Vog. Þeir geta sannanlega fæstir  farið á göngudeildir. Annað dæmi eru  unglingarnir sem leita á Vog á hverju ár vegna þess að meðferð á göngudeildum eða heimavið dugar ekki.

Ein hlið þessa máls gleymist þó oftast og hún er sú að Vogur þjónar öllu landinu. Á síðasta ári komu á Vog 1766 einstaklingar og af þeim voru 400 (23%) búsettir utan Reykjanessvæðisins og gátu því með engu móti sótt göngudeild í Reykjavík.  Af þeim voru 153 einstaklingar sem komu frá Norðurlandi. Það er því ljóst að erfitt verður á næsta ári að vísa þeim á göngudeild SÁÁ á Akureyri sem búið verður að loka ef áform um skert framlög til SÁÁ ganga eftir.

Þórarinn Tyrfingsson