SÁÁ

Könnun

Á SÁÁ að þróa sérstaka meðferð fyrir einstaka hópa eða ætti sama meðferðin að duga fyrir alla?

Crazy Heart

Bandarísk 2009

Leikstjóri: Scott Cooper

Leikarar: Jeff Bridges, Maggie Gyllenhaal, Colin Farrell, Robert Duvall o.fl.

14. nóvember

Sýnd kl. 21:00

 

Crazy Heart er byggð á skáldsögu eftir Thomas Cobb, sem hefur lítið annað skrifað en þessa einu bók. Aðalpersónan Otis Blake er skáldskapur en þó má sjá að hún er byggð upp af nokkrum þekktum kántrísöngvurum og drykkjuboltum og þetta er enn frekar undirstrikað í myndinni. Helstu fyrirmyndirnar af Otis þessu eru:

 

Merle Haggard er náttúrlega þjóðardýrðlingur í Bandaríkjunum þótt við þekkjum hann helst fyrir að hálfkjánaleg lög á borð við Okie from Muskogee. Hann sló ungur í gegn, drakk mikið, byrjaði seint að nota önnur vímuefni en alkóhól en gerði það af miklum krafti. Hann segist til dæmis hafa keypt kókaín fyrir kvartmilljón 1983 og haldið partí sem entist í fimm daga. Eftir það segist hana ekki hafa snert kókaín. Með aukinn neyslu rann ferillinn út í sandinn. Merle giftist fimm sinnum og eignaðist einhver hóp af krökkum en það lagaði ekki neysluna. Þegar hann loks hætti neyslu hrökk ferillinn í gang og hann hefur komið nokkrum lögum á vinsældarlista frá aldamótum eða í virtar og vinsælar bíómyndir (t.d. Crash og Fargo).

 

Waylon Jennings spilaði með Buddy Holly, byrðjaði að nota amfetamín með Johnny Cash og gerði uppreisn gegn kantrísenunni í Nashville með Kris Kristofferson. Saga hans liggur því um mikið af tónlistarsögu Bandaríkjanna. Fyrir okkur sem erum ekki vel að okkur um kantrí þá þekkjum við hann líklega best af tvísöng með Willie Nelson í Mammas, Don´t Let Your Babies Grow Up to Be Cowboys. Waylon var fjórgiftur og átti mörg börn. Hann var hryllileg fyllibytta og mikill dópisti og glímdi við fíknina árum og áratugum saman. Hann afvatnaði sig sjálfur í bústöðum fjarri mannabyggðum og reyndi að skammta sér kókaín til að taka ekki of mikið og ekki heldur of lítið. Það gekk ekki upp. Á endanum náði hann edrútíma en þá hafði neyslan skilið hann eftir sem líkamlegt skar.

 

Kris Kristofferson gat sungið, spilað og leikið (hann fékk allavega mörg hlutverk í bíómyndum), hann gat samið lög og texta og hann var fjallmyndarlegur kvennaljómi. En hann gat líka drukkið og dópað og smátt og smátt náði neyslan að draga manninn niður. Hann segir sjálfur að hann hafi byrjað að reyna að hemja neysluna upp úr fertugu og að hann sé nú að mestu laus. Kris samdi lög á borð við Me and Bobby McGee og Help Me Make It Through teh Night. En hann hefur samt sagt að hann vilji fá línur eftir Leonard Cohen á legsteininn sinn:

 

Like a bird on a wire

Like a drunk in a midnight choir

I have tried in my to be free.

 

Það er Jeff Bridges sem leikur þessa samsuðu af manni og gerði það svo vel að hann fékk Óskar að launum. Leikstjórinn Scott Cooper hefur lítið leikstýrt en svoldið leikið — mest aukahlutverk í litlum myndum. Í Crazy Heart gefur hann stórleikurum á borð við Bridges og Robert Duvall það svigrúm sem þeir vilja. Og þeir nota það vel.

 

Til baka

 

 

 

 

 

  

 Reynslusögur á RÚV !

Umfjöllun morgunútvarps Rásar 2 um sjúkdóminn og batann hefur vakið athygli. Fyrst var frábært viðtal við Guðlaugu Kjartansdóttur og í öðrum þætti brilleraði Arnar Eggert. Í þriðja þættinum var viðtal við Önnu Jónu Ármannsdóttur og mæltist henni vel að vanda. Hún hefur verið edrú í 30 ár. Svo heyrum við sögu Valgeirs Skagfjörð í fjórða þættinum. Mælum margfalt með þessum viðtölum á Rás 2.

 

 

 

 Nora Volkow í 60 MINUTES

Viðtal 60 mínútna við mestu áhrifamanneskju í fíkniheimum í dag, Íslandsvininn Noru Volkow, forstöðukonu NIDA, bandarísku fíknirannsóknarstofnunarinnar. Viðtalið er að hálfu um þekkingu á fíkn og að hálfu um afa Noru; félaga Trotskí. Og hér talar hún um hættulegastu fíkniefnin.

 

 

 Dagleiðin langa

Minnum á sýningar SÁÁ á Dagleiðinni löngu; frábært leikrit og aðgangseyririnn rennur til góðra mála. Enginn þarf að velkjast í vafa um hversu góð þessi sýning er; hún er frábær eins og hér kemur fram.