Konur í neyslu oft félagslega einangraðar
Kvennameðferðin hefst inni á Vogi, þar sem konurnar dvelja í tíu til fimmtán daga, og heldur áfram á Vík þar sem þær dveljast í fjórar vikur. Eftir dvölina á Vík tekur við hópmeðferð á göngudeildunum í Reykjavík og á Akureyri. Þar er unnið áfram að markmiðunum sem á undan eru nefnd, en vaxandi áhersla lögð á að konurnar verði virkar félagslega og hópstarfið sé skemmtilegt og upplífgandi.
Á tímabili dvöldust eingöngu konur á Vík, en nýting hússins var ekki nægjanlega góð, þannig að nú eru karlmenn eldri en 55 ára líka sendir í eftirmeðferð á Vík.
„Það hefur komið ágætlega út og virðist henta báðum hópum vel,“ segir Stefanía.
„Í kvennameðferðinni eru markmiðin mjög skýr og felast ekki síst í að rjúfa einangrun kvennanna. Þær eru oft félagslega einangraðar í neyslunni og eiga á hættu að einangrast enn meira eftir meðferð. Mikið er lagt upp úr því að skapa vinsamlegt umhverfi og aðstæður sem gera þeim kleift að vinna úr alvarlegum áföllum sem þær hafa orðið fyrir á lífsleiðinni. Þá er þeim kennt að takast á við löngun í vímuefni og bregðast við fíkninni.“
Miklir fordómar kvenna í eigin garð
Stefanía er ein fjögurra ráðgjafa á göngudeildinni í Von, en eftirmeðferð á göngudeild stendur í heilt ár.
„Konunum er skipt í hópa og vinnan heldur áfram þar sem frá var horfið á Vík. Vandamálin sem konurnar eru að glíma við eru margvísleg og við gerum það sem í okkar valdi stendur til að styrkja þær og hvetja til dáða. Margar eru í erfiðri stöðu, félagslega og fjárhagslega, og kvíða framtíðinni. Við hjálpum þeim að tjá sig um það sem veldur kvíða og vanlíðan, bendum á lausnir og svo má ekki gleyma lækningamætti hópsins sjálfs, því konurnar finna styrk hver í annarri.“
Hörður J. Oddfríðarson, einnig ráðgjafi á göngudeild, er komin til okkar og segir aðspurður að 6.500 konur hafi farið gegnum kvennameðferð frá upphafi. Hlutfall kvenna sem leiti sér aðstoðar hjá SÁÁ hafi verið kringum 25% undanfarin ár, en fari hækkandi. Sérstaklega hafi yngri konum fjölgað, en eldri konur hafi meiri fordóma gagnvart eigin neyslu og séu ragari við að leita sér hjálpar.
Aldrei hitt karlmann sem komst ekki í meðferð vegna barnanna
„Það er hægt að spyrja sig af hverju færri konur koma í meðferð en karlar, því það ekkert sem bendir til þess að vandi kvenna sé minni. Ein af ástæðunum er líklega aðstaða kvennanna. Á þeim sextán árum sem ég hef unnið hér hef ég aldrei hitt karlmann sem kemst ekki í meðferð vegna barnanna sinna.
|